Şimdi şunu düşünebilirsiniz; “Ülke olarak kritik süreçlerden geçtiğimiz şu günlerde…” vs vs vs… Evet efendim, ülke olarak sıkıntılı günlerden geçtiğimiz bu günlerde; “Sadece milletim beni mücadelemde kayıtsız şartsız destekledi” diyen liderimin üzerinden bir nebzede olsun yük almak için ve her platformda, dilimize pelesenk olan Yeni Türkiye’nin İnşa Süreci fikrinin asgari içi dolu politikalardan bahsedebilmek için çalışmalarımı kaleme dökmek zorundayım ve hep beraber bunlara çözüm bulmaya mecburuz.
Türkiye’de genel olarak modernleşme, özelde buna bağlı olarak oluşturulan alt politikalar iflas etti.
– Din eğitimi kültür ve politikası iflas etti.
– Bilim- eğitim- sanat kültür ve politikası iflas etti.
– Gençlik kültür ve politikası iflas etti.
– Aile kültür ve politikası iflas etti.
Mevcut düzenlemeler ile bu kurumların bu topluma verecekleri oldukça sınırlı. Siyasal ve ekonomik amaçlı çalışmalar ile varılacak yere varıldı. Yaşanan süreci iyi okuyarak, yeni bir yol ve yönteme ihtiyacımız var. Eskileri onarma veyahut tanzim etmek değil yeni bir çıkış. Sorunları kısmi analiz edersek:
– Diyanet ve ilahiyat kurumu bireysel düzeyde çok ahlaklı olabilir, yalnız bu ahlaklı duruşu toplumsal düzeyde bir ahlak politikasına dönüştüremedi.
– Eğitim ve Kültür alanında oturmamışlık ve üretilen çalışmaların verimsizliği zamanla bu alanların işlevselliğine yol açmıştır. Yerel yönetimler eliyle yapılmaya çalışılan kültür ve sanat etkinlikleri vasatı aşamadı.
– Kimlik edinme sürecinde büyük bunalım yaşayan genç nesiller, yaş arkadaş gruplarının etkisinde ya pornografi ve bağımlılık yaratan maddelere yöneldiler ya da ezoterik grup ve cemaatler tarafından yutulmaya başlandılar.
– Aile kurumunun sosyolojik işlevini çok kanallı televizyonlar, sosyal medya ve yaş arkadaş grupları üstlendi. Evler temel biyolojik ihtiyaçları (yeme-içme ve barınma) karşılamaktadır. Anadolu köylüsünün sosyo-kültürel anlamda başarısız bir kentlileşme süreci yaşadığı açık bir gerçek.
Modernleşme böyle bir şey. Önce varlık anlayışı parçalandı; Allah, kâinat ve toplum arasındaki ilişki kopartıldı sonra toplum-kültür parçalara ayırılarak kurumlar arası çatışma yaratıldı. Yaratılan bu çatışmadan bir gelecek kurulması planlanmakta. Gelecek, siyaseti dizayn edenlerin değil, toplumu inşa edenlerin olacaktır.