Bu ülkede bir dönem vardı.
Fuhuş ağları “eğlence sektörü” diye paketlenirdi.
Uyuşturucu baronları “ünlü”, “iş insanı”, “fenomen” diye pazarlanırdı.
Kara para, holding tabelaları arkasında aklanır;
yasadışı bahis siteleri milyonlarca gencin cebini, zihnini, geleceğini emerken
üç maymun oynanırdı.
O dönem bitti.
Bugün artık başka bir Türkiye var.
Bugün artık isimlere bakılmıyor.
Bugün artık “şu çok tanınmış”, “bu çok güçlü”,
“şunun arkasında kimler var” denilmiyor.
Suç, suçtur.
Para, kara ise karadır.
Şebeke, örgüttür.
Ve devlet, devlettir.
Son aylarda atılan adımlar bir tesadüf değil.
Bu bir “operasyon furyası” hiç değil.
Bu, uzun süredir adım adım örülen bir kararlılık zincirinin sahaya yansımasıdır.
Uyuşturucu dosyalarında geri adım yok.
Fuhuş ve insan ticareti ağlarında tolerans yok.
Organize suç örgütlerinde “ama” yok.
Kara para aklamada “görmezden gelme” yok.
Yasadışı bahis baronlarında “dokunulmazlık” yok.
Kim olursa olsun.
Ne kadar ünlü olursa olsun.
Ne kadar parası, ne kadar bağlantısı olursa olsun.
Bu çok net bir mesajdır:
Devlet, suçla pazarlık yapmaz.
Burada özellikle altını çizmek gerekir:
Bu mücadele sadece polisiye bir başarı değildir.
Bu; savcılığıyla, mali birimleriyle, istihbaratıyla, yargısıyla
bütüncül bir devlet refleksidir.
Kolay bir iş mi?
Değil.
Çünkü bu yapılar sadece suç işlemez.
Aynı zamanda algı üretir.
Medya satın alır.
Sosyal medya figürleri parlatır.
Siyasete, ekonomiye, popüler kültüre sızar.
Ama artık o kapılar kapanıyor.
Artık vitrinler sökülüyor.
Artık paravanlar yıkılıyor.
Ve şunu çok açık söylemek gerekiyor:
Bu mücadele, bu ülkenin namus mücadelesidir.
Gençliğini zehirden koruma mücadelesidir.
Alın terini kara paraya ezdirmeme mücadelesidir.
Devleti suç örgütlerine teslim etmeme mücadelesidir.
O yüzden bugün lafı dolandırmaya gerek yok.
Bu süreçte emeği geçen kim varsa
—sahada çalışanından dosyayı sonuna kadar götüren savcısına kadar—
hak ettikleri alkışı sonuna kadar almalıdır.
Çünkü yıllar sonra ilk kez şunu net biçimde görüyoruz:
Bu ülkede suç işlemek artık “riskli”.
Kara para artık “güvenli” değil.
Şöhret, suç için zırh olmuyor.
Devlet geri döndü.
Ve bu kez, yarım bırakmayacak.