Boğaziçi Üniversitesi’nde bir grup öğrencinin Afrin için lokum dağıtmasına ‘İşgalin ve savaşın lokumu olmaz’ diye afiş asan başka bir grup öğrencinin karşılık vermesi sonucunda ortaya çıkan tartışmalardan da anlaşılıyor ki farklı bir zihniyetin varlığı ile karşı karşıyayız.
“Afrin’de ne işimiz var” diyenlerin belli bir zaman sonra harekâtı engelleyemeyeceği anlaşılınca öldürülen terörist sayılarını niçin veriyoruz mealindeki açıklamalarına bu ülkede öldürülen militanların yakınlarının varlığını gösterenlerin olduğunu TV’de Hüseyin Bağcı örneğinde gördük.
PKK veya PYD militanlarının yalan haberlerle öldürdüklerini iddia ettikleri asker resimlerini, düşürdüklerini iddia ettikleri uçak görsellerini paylaşmaları bu çevre için rahatsız edici olmasa gerek ki Afrin’ de bu zihniyetin sivil insanları kalkan etmesine de ses çıkarmadıklarına şahit oluyoruz. Kur’an-ı Kerim’e bağlanan bomba ile can veren askerin ailesinin üzüntüsünü hesap edip dile getiremeyen bu zihniyetin ölen militanların yakınlarını hesap edip duyar kasması ne kadar gerçekçi? Ne kadar samimi? Tartışılır!
Öldürülen Aybike Öğretmen’le, işkence sonrası katledilen Necmeddin öğretmenin hakkını dile getirmediği gibi bu öğretmenlerin ailelerini önemsemeyen ODTÜ’lü profesörün öldürülen militanlar üzerinden devlete savaş ahlakı tarzında yol göstermesini devlette dikkate alan kişilerin çıkmaması pek şaşırtıcı değil.
Üniversitelerde kurdukları terör yapısı ile çoğu akademisyeni ve öğrenciyi tehdit eden, Fırat Çakıroğlu gibi birçok gencin ölümüne sebep olan teröristleri sadece sempatizan diye niteleyerek etkisizmiş gibi göstermenin de alıcı bir tarafı yok. Geçmişte sempatizan gibi görünüp sonradan eyleme karışan sözde öğrencilerin yaptığı birçok saldırıların varlığı arşivlerde mevcut. Bunlar hiç olmamış gibi sadece tek taraflı özgürlük ve hukuk söylemleri ile yorum yapmanın da bu minvalde bir inandırıcılığı olmadığının farkında olmamak da ayrı bir sorun ama dediğim gibi bu zihniyet öyle bir sorunun varlığından bile habersiz.
Düşüncede birçok ironi yaşayan terör sevici zihniyetin varlığı hendek kazanları arkadaş görüp şehitleri ve çocuklarını da o dönemde görmezden gelme ile başlamamıştı. Evveliyatı da vardı, bu zihniyetin düşüncede üst seviye gibi gördükleri kendi bakış açılarının milletin nezdinde ne kadar yerde olduğunu anlamaları da galiba biraz zaman alacak. Evet! Gerçekleri biraz daha objektif olarak görebileceklerse bu zamanın beklenmesine razıyız ama sanki ufukta hiç umut yok gibi! Tam gaz çelişkilerin farkında olmadan çelişkiye devam ediyorlar.