Güneş, adeta Plüton’a dayanışma mesajı verircesine atmosferinde dev bir kalp şekilli koronal delik oluşturdu. Dünya’dan da gözlemlenen bu devasa oluşum, gezegenimizin defalarca katı büyüklüğünde ve güçlü bir güneş rüzgarını tüm Güneş Sistemi’ne yaydı.
Bir süre önce tam Dünya’nın karşısında bulunan bu delik, gezegenimizi doğrudan güneş rüzgarının yoluna soktu. Şimdi ise yavaş yavaş gözden kayboluyor.
Koronal delikler, aslında Güneş’teki fiziksel boşluklar değil. Bu bölgelerde manyetik alan zayıflıyor, bu sayede güneş parçacıkları daha kolay ve güçlü bir şekilde dışarıya kaçabiliyor. Normal ışıkta görünmeyen bu oluşumlar, plazmanın çevreye göre daha soğuk ve seyrek olması nedeniyle aşırı morötesi ve yumuşak X-ışını dalga boylarında koyu lekeler şeklinde beliriyor.
Güneş’ten çıkan bu parçacık rüzgarları, Dünya’nın manyetosferiyle çarpıştığında, kutuplardaki atmosfer tabakasına yöneliyor. Burada gazlarla etkileşime girerek kutup ışıklarını (aurora) ortaya çıkarıyor.
Geçtiğimiz eylül ayında bu kalp şekilli koronal delikten çıkan parçacıklar güçlü bir jeomanyetik fırtına yarattı ve gökyüzünde büyüleyici aurora manzaraları sergilendi.
Güneş’in 11 yıllık döngüsünün en yoğun döneminden (solar maksimum) çıkışıyla birlikte önümüzdeki yıllarda aktivitesinin azalması bekleniyor. Ancak NASA Jet Propulsion Laboratory’nin raporuna göre, 2008’den bu yana güneş rüzgarının gücü kademeli olarak artıyor. Bu da yaklaşmakta olan 26. Güneş Döngüsü’nde beklenenden daha fazla aktivite görebileceğimizi gösteriyor.
