Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.
Giriş Yap
Veya Kayıt Ol
Kayıt Ol

Yaşadığı kadar yazan şair: Cahit Sıtkı Tarancı

Yaşadığı kadar yazan şair: Cahit Sıtkı Tarancı

Türk şiirinin unutulmazları arasına giren şair ve yazar Cahit Sıtkı Tarancı, tarihte bugün 1956 yılında vefat etti.

Cahit Sıtkı Tarancı, Diyarbakır’da ticaret ve ziraatle uğraşan Pirinççizadeler ailesinden Bekir Sıtkı Bey ile annesi Arife Hanım’ın oğlu olarak 4 Ekim 1910 yılında dünyaya geldi. Ailesi tarafından kendisine ilk olarak “Hüseyin Cahit” adı konuldu.

Soyadı Kanunu çıktığı yıl akrabaları “Pirinççioğlu” soyadını aldığı halde, o dönem pirinç ekiminden çok zarara uğrayan şairin babası Bekir Sıtkı Bey, bu duruma kızarak “Pirinççioğlu” yerine “çiftçi” anlamına gelen “Tarancı” soyadını aldı.

İlk okulu Diyarbakır’da okuyan Tarancı, orta öğrenim için Kadıköy Fransız Saint Joseph Lisesi’ne, ardından Galatasaray Lisesi’ne devam etti.

İLK ŞİİR KİTABI “ÖMRÜMDE SÜKUT” 1933’TE YAYINLADI

Lise yıllarında şiir yazmaya başlayan Tarancı’nın ilk eserleri Galatasaray Lisesi’nin çıkardığı “Akademi” ile dönemin ünlü “Servet-i Fünun” dergilerinde yayımlandı. Tarancı, Fransızcayı ilerleterek, Stephane Mallarme, Charles Baudelaire ve Arthur Rimbaud gibi Fransız şairlerin eserlerini okumaya başladı.

Garip akımından etkilenen ve bu dönem serbest şiir denemeleri yapan Tarancı, Cumhuriyet döneminin önemli şair ve yazarlarından Ziya Osman Saba ile 1928 yılında tanışarak yakın dost oldu. İki şairin arasında Türk edebiyatını etkileyen yazışmalar, Tarancı’nın vefatına dek sürdü.

Cahit Sıtkı Tarancı, 1931’de girdiği Mülkiye Mektebi’nden ikinci senenin sonunda atılınca, eğitimine Yüksek Ticaret Okulu’nda devam etti ancak memuriyet sınavını kazanıp Sümerbank’ta çalışmaya başladıktan sonra bu okuldan da ayrıldı.

“Ömrümde Sükut” adlı ilk şiir kitabını ise henüz Mülkiye Mektebi’nde 1933’te iken yayımlayan Tarancı, Karabük’e atanması üzerine Sümerbank’taki memuriyetten ayrıldı ve öykülerini yayımladığı Cumhuriyet gazetesinde çalışmalarını sürdürdü. Aynı yıllarda Peyami Safa ile tanışan usta şair, Cumhuriyet Gazetesi sahipleri Nadir Nadi ve Doğan Nadi’nin desteğiyle üniversite öğrenimini tamamlamak üzere Paris’e gitti. Paris Radyosu’nda Türkçe yayınlar spikerliği de yapan Tarancı, 1938-1940 arasında Sciences Politiques’te yüksek lisans yaptı. Paris’teki yaşamı sırasında Oktay Rıfat ile tanıştı.

Yaşadığı kadar yazan şair Cahit Sıtkı Tarancı

ASKERDEYKEN “HAYDİ ABBAS”I KALEME ALDI

İkinci Dünya Savaşı’nın başlamasıyla Paris’ten bisikletle kaçarak Lyon ve Cenevre yoluyla Türkiye’ye dönen Tarancı, 1941-1943 yıllarında askerliğini Balıkesir’in Burhaniye ilçesinde yaptı. Ayrıca askerliği sırasında Türk şiirinin önemli örneklerinden biri olan “Haydi Abbas” eserini kaleme aldı.

Askerliğini bitirdikten sonra, İstanbul’a yerleşen ailesinin yanına gelen Tarancı, kısa bir süre babasının iş yerinde çalıştı. Cahit Sıtkı Tarancı, daha sonra Ankara’ya taşınarak, Anadolu Ajansı’nda ve Çalışma Bakanlığı’nda görev yaptı.

Türk şiirinin klasikleri arasında yer alan “Otuz Beş Yaş” şiirine imza atan Tarancı, 1946’da bu eseriyle Cumhuriyet Halk Partisi’nin düzenlediği şiir yarışmasında birincilik elde etti ve yurt çapında tanınan bir şair haline geldi.

Tarancı, 1951’de Cavidan Tınaz ile evlendi. Evlendikten sonra yazdığı şiirlerini “Düşten Güzel” adlı kitapta bir araya getiren usta şair, 1953’te geçirdiği bir kriz neticesinde felç oldu. Tarancı, yatağa bağlı ve yarı bilinçli olarak İstanbul ve Ankara’da çeşitli hastanelerde tedavi gördü. Bir yıl kadar Diyarbakır’daki baba evinde bakıldı.

Tedavi için devlet tarafından 1956’da Avrupa’ya götürülen şair Tarancı, zatülcenp hastalığına yakalanarak 13 Ekim 1956’da Viyana’da 46 yaşındayken vefat etti. Cenazesi Ankara’da Cebeci Asri Mezarlığı’na defnedildi.

Tarancı’nın vefatından sonra, kitaplarında yayınlanmayan şiirler, şiir çevirileri ve kendisi için yazılanlar “Sonrası” adlı kitapta toplanarak 1957’de yayımlandı. Arkadaşı Ziya Osman Saba’ya yazdığı mektuplar da aynı yıl, “Ziya’ya Mektuplar” adlı kitapta toplandı.

Gazetelerde çıkan 22 öyküsü ise Selahattin Öner tarafından 1976’da “Cahit Sıtıkı Tarancı’nın Hikayeciliği ve Hikayeleri” adlı eserde bir araya getirildi. Daha sonra usta şairin vefatının 50. yıl dönümünde gazetelerde çıkan öykülerinin önemli bir kısmı Can Yayınları tarafından “Gün Eksilmesin Penceremden” başlığıyla edebiyatseverlerin beğenisine sunuldu.

Usta şairin yaşamı boyunca kaleme aldığı şiirlerden bazıları şunlar:

“Abbas”, “Aşk Vakti”, “Batan Gemi”, “Ben Aşk Adamıyım”, “Bir Umut”, “Bir Kapı Açıp Gitsem”, “Bugün Hava Güzel”, “Can Yoldaşı”, “Çilingir Sonrası”, “Gidiyorum”, “Hatıralar”, “Hepimize Dair”, “İlk Aşklar”, “İki Ses”, “Gündüz”, “Hergünkü Ölüm” ve “Gün Eksilmesin Penceremden”

Kaynak : AA
Günün Manşetleri Günün Son Dakika Haberleri