Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.
Giriş Yap
Veya Kayıt Ol
Kayıt Ol

Ölmek de kendisi insanın

İnsan, aranan bir varlık. Arayan aynı zamanda…

Aramanın hakkını vermesi gereken de kendisi.

Haliyle insan ile arama hususunda ciddi bir sıkıntı doğuyor.

Ölmek de insanın kendisi…

Ölümle arasına mesafe koymaya çalışsa da kimse hayatın paçasına yapışamıyor.

Yakadan yakalandığımız yakışıklı ölümlerimizden kaçmaya çalışmasak, hayatın tadına daha çok varacağız.

Kanadından vurduğumuz kuşların kursağında kanaat yoksunluğumuz da ölümle aramıza mesafe koyuyor.

Ölüyoruz hayatta kaldıkça, farkında değiliz.

Hayatımız büyüdükçe ölüyoruz, farkında değiliz.

Ömrümüz uzadıkça ölüyoruz, farkında değiliz.

Ömrün uzaması için dua etmek, ölümün yaklaşması için temenni manasına mı geliyor acaba?

Allah iyiliğimizi versin, emi!

Karıncanın kararı, tohumun doğumu, yağmurun umuru, toprağın ortağı, ormanın saçının tarağı, duvarın yuları, suların duvarı, yuların suları, süvarivâri, sürahi içi, seçici, geçici değil, secdede eğil, sevil, sevil, emin misin sevilmeye ki, sevil, sevmekten zor, sevil, evril kendine, evsizlerin evli bendine, zindana, inanana, ayırana, sorana, sorana, soruya, zoruyla soruya, huyluya, avluya, evliya değilsin, bırakma eğilsin, sevilsin, sevil, sev, sevil, sevil, sevil…

Ölümle aramıza koyduğumuz mesafe sevilmemize mani.

Farkında mısınız?

Hayata o denli bağlanmışız ki, yaşamaya karşı mesafeliyiz. 

Mesafe, evet.

Aramıza koyamadığımız, insanlığımızı muhafaza için insanla ilişkimizi yok saydığımız mesafesizlik.

Mesafe ile mesafesizlik arasındaki mesafeyi kim belirleyecek!

Hayata karşı o denli mesafeliyiz ki, mesafesizliğimizin farkında değiliz.

Sonra da ölüme kızıyoruz.

Kızmayalım.

Yaşayalım.

Ölümü yaşatalım.