Veri politikasındaki amaçlarla sınırlı ve mevzuata uygun şekilde çerez konumlandırmaktayız. Detaylar için çerez politikamızı inceleyebilirsiniz.
Giriş Yap
Veya Kayıt Ol
Kayıt Ol

Sinemada yöntem üzerine düşünmeden olmaz

Diriliş Postası Apple Podcast ButtonDiriliş Postası Google Podcast ButtonDiriliş Postası Spotify Podcast ButtonDiriliş Postası Youtube sayfası

Olmaması gerekenleri söyleyenlerin çağındayız. “Öyle olmaz” dememek zayıflık emaresi. “Biliyorum” demenin de yeni yöntemi… Çünkü çok kolay. “Öyle olmaz” denebilecek o kadar çok mecra var ki…

Peki, ne denmeli? Öyle olmaması gereken durumlarda ne yapılmalı? Tabi ki “öyle olmaz” demek gerek. Fekat, nasıl olması gerektiğini de eklemek lazım. 

Yazının başlığının iticiliğinin farkında olduğumdan bu açıklamayı yapma ihtiyacı duydum. Nasıl olması gerektiğini söyleme derdindeyim. Her kalem sahibi de bunun için çabalamalı. Ve elbette “şöyle olmalı” demenin de bir ağırlığı olmalı… 

Gelelim “sinemada yöntem” konusuna…

Fazlasıyla teknik elbette bu konu. Uzun sayfalar gerekir. Ancak yer yettikçe anlatmak lazım. Dil döndükçe yöntem arayışına katkı sunmak gerek.

Sinema, sanat olması hasebiyle içerik ve biçimin el ele yürüdüğü bir alan. İçerik elbette yola çıkılan nokta. Ancak bu yolda içerik yalnız yürümez. Yöntem, yani dili oluşturan bu birlikteliktir. 

Yöntem dediğimiz şey fikir aşamasından itibaren oluşan istikamettir. Sinemada söz konusu yolu senaryo, sinematografi, ses, mekan/dekor, oyunculuk unsurları belirler. Yöntem derken de bütün bu unsurların nasıl kullanılacağı üzerine düşünmekten bahsediyorum.

Bir sinemacı, Anadolu topraklarında yaşadığı halde bu hususlar üzerine kafa yormadan nasıl iş yapabilir?

Bir sinemacı, uğraşının operatörlük ve popüler üretim halkasına girmenin dışına çıkması için çaba harcamazsa nasıl hakikaten sinema yapabilir?

Sinemamızın gelişmesi belki de özellikle bu düşünme üzerine kurulu… Üretici, bunun üzerine kafa yormadan iş yaparsa, merkez halkanın dışına çıkamaz ve sinemamızda bir gelişimden söz edemeyiz…

Geleneksel sinemacıların, yöntem arayışındaki minimalist sinemacıları hakir görmesi altı çizilmesi gereken bir husus. Yöntem arayışına burun kıvırmak, geleneksel olanı yapmaktan uzak durmayı eleştirmek, başlı başına eleştirilmesi gereken bir manzara.

Ülke sinemalarını birbirinden ayıran şey yöntemdir… Coğrafyadan beslenen yöntemdir… 

Türkiye Sineması dediğimiz olgunun oturması ve gelişen bir süreçte ilerlemesi, yöntem üzerine kafa yormak ve bu minvalde yeni üretimler denemekle mümkün.