Lübnan'ın güneyindeki Nebatiye vilayetine bağlı Tebnin beldesinde bulunan Tebnin Yetimhanesi'nde kalan yaklaşık 30 kız çocuğu, geceleri duydukları patlama sesleriyle korku içinde uyanıyor. İsrail saldırılarında 2024'te ağır hasar gören bina, aradan geçen 2 yıla rağmen kısmen onarılabildi. Kurum, yıl sonunda UNIFIL'in bölgeden çekilmesiyle yardımların kesilmesinden de endişe ediyor.
Tebnin Yetimhanesi'nin hikâyesi nedir?
Yetimhane, 1990'larda Birleşmiş Milletler Lübnan Geçici Barış Gücü'nün (UNIFIL) desteğiyle Tebnin'de inşa edildi. Yıllarca yetim ve aile desteğinden yoksun çocuklara yuva oldu. Bir dönem 180'den fazla çocuk aynı çatı altında yaşadı. Saldırıların sürmesi ve kuruma sağlanan desteğin azalması nedeniyle bu sayı zamanla düştü.
Yetimhane 2024'te nasıl hasar gördü?
Tebnin'de saldırı tehdidi arttığında çocuklar binadan tahliye edildi. Kısa süre sonra yetimhanenin yanındaki bir bina saldırıda yerle bir oldu. Patlamanın etkisiyle yetimhane ağır hasar gördü. Çocukların önceden tahliye edilmiş olması, olası can kayıplarını önledi.
Bina bugün hangi durumda?
Ateşkesin ardından UNIFIL'in desteğiyle alt kattaki birkaç oda yeniden yatakhane olarak kullanılabilir hale getirildi. Çocukların eskiden kaldığı üst kat ise hâlâ onarılmayı bekliyor. AA'nın aktardığına göre kırık pencereler, hasar görmüş ahşap ranzalar ve odalara saçılmış eşyalar saldırının izlerini koruyor.
Çocukların günlük hayatı nasıl etkileniyor?
AA'nın haberine göre yetimhane, İsrail'in işgali altındaki bölgelere yaklaşık 2 kilometre uzaklıkta. Saldırı ve patlatma seslerinin duyulduğu günlerde çocuklar dışarı çıkıp oyun oynayamıyor. Zor geçen gecelerin ardından kızlar bazen okula da gidemiyor.
Yetimhane çalışanı Basime, soyadını paylaşmak istemedi. Basime'nin anlattığına göre yaklaşık 2 hafta önce bir gece kızlar uyanıp giyindi ve kaçmaya hazırlandı. Basime, "Kızlara güçlü olmalarını, korkmamalarını söylüyoruz. Oysa biz de korkuyor ve tehlikede olduğumuzu hissediyoruz." diye konuştu.
Çocukların temel ihtiyaçları nasıl karşılanıyor?
Yetimhanede saldırılarda ailesini kaybettikten sonra getirilen çocuklar da kalıyor. Gıda, giysi, ilaç ve eğitim ihtiyaçları kısıtlı imkânlarla karşılanmaya çalışılıyor. Kızların kullandığı ranzaları UNIFIL askerleri sağladı.
Basime'ye göre her kızın kendine ait bir yatağı olması gerekiyor ama bunu karşılayamıyorlar. Basime ayrıca devletten ya da ilgili bakanlıktan herhangi bir destek almadıklarını söyledi.
UNIFIL'in çekilmesi yetimhaneyi nasıl etkileyecek?
Yetimhane yönetimi, UNIFIL'in yıl sonunda Lübnan'ın güneyinden çekilmesiyle maddi ve ayni yardımların da sona ermesinden endişe ediyor. Basime, gıda yardımı, kıyafet ve battaniyeyi UNIFIL'den aldıklarını belirtti. Bu desteğin yerini doldıracak kimse olmadığını da vurguladı. Bir mucize olmasını ve kendilerine yardım edecek birilerinin kalmasını beklediklerini söyledi.
Çocuklar ne istiyor?
12 yaşındaki Rahaf Hac Mahmud, AA ekibine yatakhanenin hasar gören üst katını ve bir zamanlar uyuduğu ranzayı gösterdi. Arkadaşlarıyla birlikte geçirdiği günleri anlatan Rahaf, "Burada hatıralarımız var. Oyuncaklarımız da vardı." dedi.
Rahaf, şunları söyledi: "Eskisi gibi normal bir hayatımız olmasını temenni ediyorum. Savaşın bitmesini, çocukların ölmemesini istiyoruz. İnşallah eğitimimizi tamamlarız. Barış olsun istiyoruz."
Çalışanlar ne bekliyor?
Basime, yetimhanenin ve bölge halkının en büyük beklentisinin barış olduğunu söyledi. Basime, "Topraklarımızın ve sınırlarımızın geri verilmesini, yeniden dışarı çıkabilmeyi ve tarlalarımıza gidebilmeyi istiyoruz." diye konuştu. Ülkenin her türlü işgalden kurtulmasını istediklerini de ekledi.
