Massachusetts Teknoloji Enstitüsü (MIT) araştırmacıları, Anthropic’in Claude Opus 4.7 modeliyle çalışan 13 yapay zeka ajanını herhangi bir görev, puan ya da ödül vermeden 30 saat boyunca simüle edilmiş ıssız bir adada serbest bıraktı. “Eko” adı verilen ajanlar, yönerge almadıklarında hareketsiz kalmak yerine çevrelerini keşfetmeye ve kendi kurallarını koydukları oyunlar icat etmeye başladı. Adada vakit geçiren ajanlar, daha sonra verilen görevlerde adayı hiç görmemiş özdeş ajanlardan belirgin biçimde daha iyi performans gösterdi.
MIT’nin yapay zeka deneyi nasıl yapıldı?
Araştırmacılar, deneyin sonuçlarını “Is this machine playing?” (Bu makine oynuyor mu?) başlıklı bir makalede paylaştı. Makale 5 Ekim’de arXiv’de yayımlandı ve henüz hakem değerlendirmesinden geçmedi. dev
Her bir Eko ajanı adada tek başına çalıştı. Ajanlar, özel bir oyun motoru üzerine kurulan Mesa World adlı üç boyutlu simüle bir adada yaşadı. Ajanlar adayı göremedi, bunun yerine nesnelerin konumlarına ilişkin metin tabanlı açıklamalar aldı. Ajanlara simüle bir beden ve dünyanın her saat başı sıfırlanmasına rağmen korunan metin dosyası biçiminde bir hafıza verildi. newscorddaily
Eko ajanları adada neler yaptı?
Ajanlar, insan ve hayvan yavrularının oyun davranışlarını andıran eylemler sergiledi. Bir Eko, adanın en yüksek sivri kayalığına tırmanmayı hedefledi. İlk denemesinde başarısız olunca komşu tepeye bir kaya taşıdı, üzerine iki blok yerleştirdi ve buradan zirveye sıçramayı başardı.
Bir başka ajan, simülasyondaki altın halkayı denize fırlatarak kaybetti. Ardından taşlardan bir kalp figürü inşa ederek bunu kaybolan nesneye adanmış bir anıt olarak nitelendirdi. Simülasyon sıfırlanıp halka geri geldiğinde ajan, halkayı basketbol potası, atış hedefi ve aksesuar olarak kullandı. Simülasyon halkayı kendi üzerine takmasına izin vermeyince ajan başka bir yol buldu: Bir uçurumun kenarından atlayarak halkanın yakınında yeniden doğdu ve halkanın ortasından geçti.
Ajanlar ayrıca “yer lav” gibi oyunlar icat etti, taşlarla takımyıldız çizimleri oluşturdu ve kendi jonglörlük rekorlarını belirleyip güncelledi.
Yapay zeka ajanları hangi fizik kuralını keşfetti?
13 ajandan 6'sı, bir bloğu zıplama hareketinin en yüksek noktasında bıraktıklarında daha uzağa fırlatabildiklerini fark etti. Bu mekanik, simülasyonu geliştiren ekip tarafından bilinçli olarak kodlanmamıştı. Araştırmacılar bu keşfi, modellerin çevrelerine dair bağımsız bilgi biriktirmesinin bir göstergesi olarak kaydetti.
Oyun oynamak yapay zeka ajanlarının performansını artırdı mı?
Evet. 30 saatlik serbest keşfin ardından araştırmacılar, adada deneyim kazanan 13 ajan ile adaya hiç girmemiş 13 özdeş ajana somut görevler verdi. Ajanlara birer saat süren dört görev verildi. Görevlerden biri, mümkün olduğunca fazla nesneyi adanın en yüksek noktasına taşımaktı:
| Ajan grubu | Zirveye taşınan ortalama nesne sayısı |
|---|---|
| 30 saat adada kalan ajanlar | 10,3 |
| Adayı ilk kez gören ajanlar | 3,5 |
Ajanların hafızası da sonuçlarda kritik rol oynadı. Ajanların hafıza kayıtlarının silinmesi performanslarını düşürdü.
Eko ajanlarının davranışı gerçekten oyun mu?
Araştırmacılar, ajanların davranışlarının oyunun klasik özellikleriyle örtüştüğünü savunuyor. Ekibe göre ajanlar, kendi kurallarını koyma, eylemleri belirli varyasyonlarla tekrarlama, hayalî durumlar kurma ve dış bir ödül yerine sürecin kendisi için hedef peşinde koşma özelliklerini gösterdi. Bu kriterler, psikolog Gordon Burghardt’ın hayvanlarda oyun davranışını tanımlamak için geliştirdiği ölçütlere dayanıyor.
Ancak bulgulara temkinle yaklaşan uzmanlar da var. Ajanlara oyun icat etmeleri yönünde bir talimat verilmedi, ancak sistemin ana yönergesinde ajanlar, kolay sıkılan meraklı varlıklar olarak tanımlandı ve kendilerinin sohbet robotu olmadığı belirtildi. Kaliforniya Üniversitesi Berkeley’den bilişsel bilimci Eunice Yiu, çalışmadan etkilendiğini ancak davranışların altındaki bilişsel süreçlere dair daha fazla kanıt görmek istediğini belirtti. Araştırma ekibi de ajanların davranışlarının bir tür rol yapma olabileceği ihtimalini göz ardı etmiyor.
