Eşyanın varlığı bizim varlığımızdan daha görünür hale geldi. İnsanın dünyada geçirdiği süreç, yani hayat eşya ile indekslendi. İnsana, eşyaya ne kadar sahipse ve onun ne kadarını kontrol edebiliyorsa o kadar söz hakkı verildi. İnsandan devletlere kadar modern dünyanın kendini ifadesi eşya üzerinedir. Oysa insan eşyadan arındığı sürece özüne, gerçek değerine kavuşabilir. Onun içsel yolculuğundaki en büyük engel eşyadır.
Buradan yola çıkarak diyorum ki, Mecnun’u Mecnun yapan çöldür. Çölün diğer anlamı eşyadan arınmış olmasıdır. Eşyayı talep olmaktan çıkarınca insanın en büyük talebi “aşk” olacaktır. Özdeki en değerli kristale ulaşmak isteyecektir. Yani Leyla’ya…
Nisan en delikanlı yağmurlarıyla geldi
En acı haberleri bıraktı kapısına
Oturaksız filler çekerek
Terine saklanmış uyurken
Çarmıh niyetine
Çaktılar o’nu
Kutup yıldızına
Sırra kadem bastı Leyla
Şehirde kimsenin haberi yok
Eyvah..!
Eyvah ki Leyla gitti
Yollar yaptı yapacağını
Düşürdü serçe
Gözündeki kristal gülü
Sufi’nin çalacak neyi
Tarihin yazacak kalemi
Diriliğinin aşka seğirmesi bitti
Döşümde çıldırır şimdi
Parçalanmış ayaklarıyla
Şehirlere eğreti bir mecnun
Soprano vurulur sahnede
Son yerli ölünce anlaşılır
Belki bir mavi derili
Çöl bittiiiiiiii..!
Deyince
Aman ha..!
Mecnun aman ha..!
Dudakların dökülmesin sokaklara
Öğren artık kendi ağzını öpmeyi
Ve anla
Leyla’sızlık en keskin bıçak
Sen serapların adamıydın oysa
Leyla üç salkım ay ışığıydı
Yağmur zeytin şarabı
Nereden bilecektin
Yırtılacak şah damarın
Leyla gidecek
Ve çöl bitecek
Sürdüler seni dualarından
Köpekler kadar yalnız
Şehirler kadar kalabalık
Çocuklar kadar cesur
Serçeler kadar ürkek
Oysa sana ne yakışmıştı çöl
Ne yakışmıştı
İman ve umut
Şimdi diyorlar ki;
Biraz sinemaya git
Ve yüreğini kurut
Eyvah..! Eyvah! Mecnun
Sen dans etmeyi de bilmezsin şimdi
Korkunca ıslık çalmayı da
Yakışmaz kravatlar boynuna
Evrakların adamı değilsin sen
Bu kalabalıklar seni yutar şimdi
Bu evham
Bu kuşku
Sırra kadem bastı Leyla
Şehirde kimsenin haberi yok
Geç de olsa öğrendi Mecnun
Her yer yürünebilir değildir
Bir çöl kuşuna
Deniz anlamsız gelebilir
Şimdi irkil ve sarıl kendine üşüme
Birazdan Sıcak çorba yapar hayalin
Hadi ıslanma içeri gir der bir ses
Zaten yok şarkılarda ağlamak
Nöbette uyumak da yasak
Sırra kadem bastı Leyla
Şehirde kimsenin haberi yok
