İnsan bazen okuduğu bir habere gerçekten inanamıyor. Pes doğrusu! Allah’tan korkmaz, kuldan utanmaz dedirten olayların bir yenisini daha gördük. Bursa’nın Orhangazi ilçesinde yaşananlar, yalnızca bir hırsızlık vakası değil; vicdanın, ahlakın ve insanlığın nasıl hiçe sayılabildiğini gösteren ibretlik bir olay.

İddiaya göre 29 yaşındaki Y.K., gece saat 03.00 sıralarında Gazi Orhanbey Camii’ne girerek imamın odasını dağıttı. Odada bulunan yaklaşık 6 bin lirayı ve imamın cep telefonunu çalan şüpheli, bununla da yetinmeyerek güvenlik kamerası kayıtlarının bulunduğu cihazlara zarar verdi. Sabah namazı için camiye gelen imamın durumu fark edip polise haber vermesi üzerine soruşturma başlatıldı.

Ancak şüphelinin geride bıraktığı bir ayrıntı, polis ekiplerinin işini kolaylaştırdı: Kendi cep telefonunu olay yerinde unutmuştu. Yapılan incelemeler ve güvenlik kamerası kayıtlarının değerlendirilmesi sonucunda kimliği belirlenen şüpheli, polis ekiplerinin çalışmasıyla kısa sürede yakalandı. Hakkında dört ayrı yakalama emri bulunduğu da belirtildi.

Fakat bu olayın en şaşırtıcı, en utanç verici tarafı, çalınan paranın nereye harcandığıydı!

Polis ekiplerinin araştırmasına göre şüpheli, camiden çaldığı paralarla önce ilçedeki alkollü bir mekâna gitti. Bir süre burada vakit geçirdikten sonra çevresindekilere yakınlarda pavyon olup olmadığını sordu. Ardından pavyona giderek camiden çaldığı paraları burada harcadığı ortaya çıktı.

Şimdi sormak gerekiyor: Bir insan, yüce ALLAH’ın evinden para çalıp o parayla nasıl eğlenmeye gider? Nasıl olur da ibadet edilen bir mekâna girip insanların güvenini, inancını ve emeğini hiçe sayar; sonra da çaldığı parayla gecesini gün eder? İnsan kendisini bu kadar mı küçültür, bu kadar mı rezil eder? Evet, ediyormuş! Okuduğumuz bu haber, maalesef bunun da yaşanabildiğini gösteriyor.

Cami dediğimiz yer, insanların ibadet ettiği, huzur bulduğu; ihtiyaç sahipleri için yardımların toplandığı, yüce ALLAH’ın evidir. Orada bulunan para, birilerinin eğlencesi için değil; caminin ihtiyaçları, hayır işleri ve Allah rızası için yapılan bağışlar içindir. Böyle kutsal bir mekâna girip o paraya el uzatmak, yalnızca hırsızlık değil, vicdanın ve ahlakın da ayaklar altına alınmasıdır.

Üstelik mesele sadece yaklaşık 6 bin liranın çalınması da değil. İmamın odasını dağıtmak, güvenlik sistemine zarar vermek, ibadethaneyi talan etmek… Bütün bunlar, insanın hangi noktaya savrulduğunu gösteriyor. Bir anlık çıkarı uğruna başkasının hakkını, kutsal mekânın huzurunu ve toplumun ortak değerlerini hiçe sayan bir anlayışla karşı karşıyayız.

Bir de şu açıdan bakalım: O camiye giren kişi, orada bırakılan paranın kime ait olduğunu, hangi niyetle toplandığını hiç düşünmedi mi? Belki bir vatandaşın küçük birikiminden ayırıp yaptığı bağıştı, belki bir ihtiyaç için verilmiş emanetti. İnsanların iyi niyetini kendi keyfi için kullanmak, yalnızca maddi bir kayıp yaratmaz; toplumsal güvene de zarar verir. Çünkü ibadethaneye bırakılan emanetin bile güvende olmadığı düşüncesi herkesi yaralar.

Kimsenin inancını, ibadetini ve kutsalını hedef almadan da bu davranışın ne kadar ağır olduğunu söylemek mümkün. Burada mesele bir kişinin hangi mekânda eğlendiği değil; başkasının hakkını, üstelik yüce ALLAH’ın evine emanet edilmiş parayı çalıp kendi zevki için harcamasıdır. Bu, savunulacak ya da hafife alınacak bir davranış değildir.

Elbette kimseyi yargılamadan önce hukuk konuşmalı; şüpheli hakkındaki iddialar yargı sürecinde değerlendirilmeli. Ancak haberin ortaya koyduğu tablo karşısında tepki göstermemek de mümkün değil. Hırsızlığın bahanesi olmaz. Hele ki söz konusu olan bir cami, yani yüce ALLAH’ın evi ve oraya emanet edilen hayır paralarıysa…

İnsanın biraz utanması, biraz vicdanı, biraz da kutsala saygısı olmalı. Camiden çaldığın parayla pavyonda eğlenmek nasıl bir aklın, nasıl bir ahlakın ürünüdür?

Gerçekten söyleyecek söz bulamıyorum.