Türkiye'nin gündemindeki Dr. Bülent Cihantimur ve Eylem Tok'un oğlu Timur Cihantimur davasını yakından takip ediyorum. Söyleyecek çok şey var. Çünkü mesele yalnızca bir trafik kazası değil; bir canın kaybının ardından yaşananlar, anne baba sorumluluğu ve adalet arayışıdır.

1 Mart 2024'te Eyüpsultan'da meydana gelen kazada 29 yaşındaki Oğuz Murat Aci hayatını kaybetti. Bir aile evladını kaybetti. Kazanın ardından yaşananlar ise vicdanlarda yara açtı. Şimdi de Eylem Tok'un avukatlarının nakdi teminat karşılığında adli kontrol uygulanması ve yakalama kararının kaldırılması yönündeki talebi gündemde. Acılı baba Özer Aci'nin sözleri ise çok net: “Parayla adalet sağlanmaz.” Sonuna kadar haklı!

ÖNCE ANNE VE BABANIN SORUMLULUĞUNU KONUŞALIM
Sorumluluğu ararken yalnızca direksiyon başındaki çocuğa bakmak yetmez. Anne ve babanın tutumunu, çocuğa kazandırdıkları sorumluluk anlayışını da konuşmak gerekir.
Çocuğunuzun her istediğini yapmak, önüne sınırsız imkânlar sermek, onu lüks içinde büyütmek iyi ebeveynlik değildir. Ona sınır koymayı, kurallara uymayı, başkasının hayatına saygı duymayı ve yaptığı yanlışın bedelini üstlenmeyi öğretmiyorsanız ortada büyük bir eksiklik vardır. Her istediği yapılan çocuk kendisini herkesten üstün görebilir; paranın her sorunu çözeceğine inanabilir. Bunun bedelini ise bazen hiç suçu olmayan insanlar öder.

Eylem Tok'un kazadan sonra oğlunu yurt dışına kaçırması, bu dosyanın en ağır ve en tartışmalı başlıklarından biridir. Üstelik bunun yalnızca annenin tek başına aldığı bir karar olduğunu düşünmüyorum. Bülent Cihantimur'un da bu süreçteki bilgisi, rolü ve sorumluluğu mutlaka sorgulanmalıdır. Böyle bir kararda babanın hiçbir dahli olmadığını düşünmek gerçekçi değil. Bu konuda hükmü elbette mahkeme verecek; ancak soruların üzeri de örtülemez.
BİR CAN GİTTİ, ARDINDAN KAÇIŞ GELDİ
Bir genç hayatını kaybetti. Bir anne babanın dünyası yıkıldı. Böyle bir olayın ardından yapılması gereken, adalete teslim olmak ve gerçeğin ortaya çıkmasına yardımcı olmaktır. Oysa Timur Cihantimur, kazadan sonra annesi tarafından resmen yurt dışına kaçırıldı. Mısır üzerinden ABD'ye uzanan süreç, acılı ailenin adalet arayışını daha da ağırlaştırdı.
Anne babanın görevi, çocuğunu yaptığı eylemin sonuçlarından kaçırmak değildir. Onu korumak, hukuktan kaçırmak anlamına gelmez. Başka bir ailenin evladı toprağa verilmişken çocuğunun hesap vermesini engellemek hangi vicdana sığar? En kötü ders, ne yaparsa yapsın ailesinin gücüyle kurtulabileceği düşüncesidir.
Eylem Tok ve Bülent Cihantimur hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme ve suçluyu kayırma suçlarından 10'ar yıla kadar hapis istemiyle iddianame düzenlendi. Bunlar iddia ve suçlamalardır; nihai kararı mahkeme verecektir. Bu dosyada cevaplanması gereken ciddi sorular var.
ADALETİN FİYATI OLMAZ!
Şimdi nakdi teminatla adli kontrol talebi... Soruyorum: Bir insanın hayatının karşılığı kaç para? Hangi teminat, Oğuz Murat Aci'yi ailesine geri getirebilir? Hangi para, bir babanın evlat acısını dindirebilir?
Güçlü avukatlarla çalışabilir, hukuki haklarınızı kullanabilirsiniz. Ancak para, adaletin yerine geçemez; teminat da kaybedilen bir hayatın bedeli değildir. Özer Aci'nin istediği ayrıcalık değil, adalet. Bir babanın feryadını teminat hesabına indirgeyemezsiniz.
Eylem Tok ve Bülent Cihantimur'a söyleyeceğim şudur: Anne baba olmak, çocuğunuza her istediğini almak değil, ona insan olmayı öğretmektir. Bir can kaybedilmişken önce kaçışın değil, sorumluluğun konuşulması gerekirdi. Şimdi yapılması gereken, parayla yeni bir çıkış yolu aramak değil, hukuk önünde hesap vermektir.
Çünkü servetiniz olabilir ama vicdanı satın alamazsınız. Parayla kapılar açabilirsiniz ama adaletin terazisini değiştiremezsiniz. Oğuz Murat Aci'nin hayatının, ailesinin acısının ve toplumun adalet beklentisinin hiçbir bedeli yok.
ADALET SATILIK DEĞİLDİR!