Aylardan beri ülkemiz korkunç bir fon yolsuzluğuyla sarsılıyor. Milyarlarca liralık vurgunlardan, yüz binlerce insanın mağduriyetinden söz ediyoruz. Çok şükür, hükümetimiz ve yargımız bu soygun düzeninin üzerine gidiyor. Hırsızlardan, dolandırıcılardan hesap soruluyor. Vatandaşın mağduriyetinin giderilmesi için çaba gösteriliyor.

İş bununla da bitmiyor!

Neredeyse her gün dolandırıcılık, yasa dışı bahis, kaçakçılık, uyuşturucu ticareti, gasp ve kara para aklama suçlarına yönelik operasyonlar yapılıyor. Milyarlarca liralık mal varlıklarına el konuluyor. Suç örgütleri çökertiliyor.

Peki, bütün bunlar bize ne anlatıyor?

Bu ülkede yalnızca ekonomik bir sıkıntı değil, korkunç bir ahlaki çürüme de yaşanıyor!

Bir tarafta alın teriyle geçinmeye çalışan milyonlarca insan, diğer tarafta milletin sırtından milyarlar götüren organize düzenbazlar var.

Bir tarafta pazardan üç kilo sebze alırken hesap yapan emekli, diğer tarafta üç beş sebzeden oluşan salata tabağına 800 lira ödeyen insanlar var.

Üstelik ülkemiz ciddi bir geçim sıkıntısı yaşıyor. Piyasalar daralmış, alım gücü düşmüş, dar ve sabit gelirli vatandaşlarımızın hayatı zorlaşmış.

Amaaa!

Her gün gördüğüm manzara karşısında şaşkınlığımı gizleyemiyorum.

Bütün lüks restoranlar, kafeler, eğlence mekânları dolu! Yollar lüks otomobillerden geçilmiyor. Birileri ay sonunu getiremezken başkaları parayı nereye harcayacağını şaşırmış durumda.

Elbette herkesin kazancı aynı değil. Helalinden kazanıp istediği gibi harcayan insanlara söyleyecek sözümüz yok. Bizim meselemiz zenginlik değil, zenginliğin kaynağı ve ahlakıdır!

Dahası var!

Benim gözlemlerime göre bu gösterişli hayatın içinde, kendisini muhafazakâr olarak tanıtan çevrelerin çocukları da hiç az değil. Hatta bazı yerlerde en fazla onlar göze çarpıyor.

Hani kanaat? Hani israftan kaçınmak? Hani kul hakkı? Hani haramdan sakınmak?

Dillerinde Allah, kitap, iman; hayatlarında gösteriş, israf, ihtişam ve bitmek bilmeyen bir tüketim yarışı!

Yahu, sizin muhafaza ettiğiniz nedir?

Din mi, ahlak mı, yoksa elde ettiğiniz servet ve imtiyazlar mı?

Elbette her muhafazakârı aynı kefeye koymuyorum. Ancak muhafazakârlığı bir kimlik, dindarlığı bir vitrin, siyaseti de zenginleşmenin aracı hâline getiren bir güruh varsa bunun hesabını sormak öncelikle bizim görevimizdir.

Çünkü ahlak, yalnızca başkalarına verilen nasihat değildir. Önce insanın kendi hayatında uyguladığı ilkeler bütünüdür.

EYY AHALİ! NEREDE YANLIŞ YAPIYORUZ?

Bir toplumda suç örgütlerinin elinden milyarlar çıkıyorsa, kayıt dışı servetler büyüyorsa, emek ile kazanç arasındaki bağ kopuyorsa orada yalnızca ekonomik dengeler değil, toplumsal vicdan da bozulmuş demektir.

Devlet suçluyu yakalar, yargı hesap sorar, haksız kazanca el koyar. Peki, toplum kendi içindeki ahlaksızlığı nasıl temizleyecek?

Her şeyi devletten, her şeyi hükümetten, her şeyi Recep Tayyip Erdoğan'dan bekleyerek mi?

Yahu, insaf edin!

Bu ülkenin ekonomisinin de güvenliğinin de adaletinin de ahlakının da bütün yükünü bir kişinin sırtına yükleyemezsiniz!

Recep Tayyip Erdoğan devletin başında diye herkesin namusundan, ahlakından, vicdanından da o mu sorumlu olacak?

Hırsızlık yapanın, rüşvet alanın, haram yiyenin, kamu gücünü kişisel servete dönüştürenin sorumluluğunu da mı Erdoğan taşıyacak?

Devlet yönetiminin sorumluluğu elbette hükümettedir. Ama bireysel ahlaksızlığın, açgözlülüğün, israfın ve kul hakkı yemenin sorumluluğu doğrudan o fiilleri işleyenlerdedir.

Devletin görevi bunlarla mücadele etmek, toplumun görevi ise bu ahlaksızlıkları normalleştirmemektir.

Bir ülke yalnızca kanunlarla ayakta kalmaz. Ahlakla, vicdanla, sorumlulukla ve toplumsal dayanışmayla ayakta kalır.

Şimdi özellikle muhafazakâr numarası yaparak servet, makam ve imtiyaz peşinde koşanlara sesleniyorum:

Varsa gerçekten Allah inancınız, varsa zerre kadar kul hakkı hassasiyetiniz, artık Recep Tayyip Erdoğan'ın sırtından inin!

Bu milletin inancını, devletini, siyasetini kendi şahsi çıkarlarınıza basamak yapmaktan vazgeçin!

Sizden çözüm de destek de istemiyoruz.

Yeter ki köstek olmayın!

Yeter ki milletin alın terine el uzatmayın!

Yeter ki inancımızı, devletimizi ve ülkemizin geleceğini kirletmeyin!

Bunları yapamıyorsanız defolup gidin!

Çünkü bu ülkenin yalnızca ekonomik kalkınmaya değil, çok daha önemlisi ahlaki bir dirilişe ihtiyacı var!