Türkiye son yıllarda birçok soruşturmaya, birçok operasyona ve birçok skandala tanıklık etti.
Ancak toplumun vicdanını en çok yaralayan dosyalar her zaman yardım paralarıyla ilgili olanlar olmuştur.
Çünkü yardım parası sıradan bir para değildir.
O para; enkaz altında kalan bir çocuğun umududur.
O para; evini kaybeden bir annenin duasıdır.
O para; milletin zor gününde ortaya koyduğu dayanışmanın adıdır.
Bugün kamuoyunun gündeminde Ahbap Derneği ve derneğin kurucusu Haluk Levent hakkında yürütülen soruşturma bulunuyor. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan açıklamalarda son derece ciddi iddialar yer alıyor.
Soruşturma kapsamında Haluk Levent'in de aralarında bulunduğu çok sayıda şüpheli hakkında gözaltı işlemi uygulanırken, savcılık tarafından kamuoyuna yansıyan bilgilerde dikkat çeken rakamlar bulunuyor.
İddialara göre Ahbap Derneği hesaplarından yaklaşık 120 milyon liralık para hareketi bazı şahsi hesaplar üzerinden gerçekleştirildi. Yine soruşturma dosyasında, dernek kurucularından birine ait olduğu belirtilen hesaplar üzerinden 2020-2026 yılları arasında toplam 990 milyon liralık yasal bahis oynandığı ve bu işlemler sonucunda yaklaşık 390 milyon lira zarar oluştuğu öne sürülüyor.
Bununla da sınırlı değil.
Soruşturma kapsamında dernek adı ve bağış vaadi kullanılarak bazı gayrimenkul işlemlerinin gerçekleştirildiği, bu işlemler sonucunda yaklaşık 60 milyon dolarlık mağduriyet oluştuğu iddiası da dosyada yer alıyor.
Elbette hukuk devletinde hiç kimse mahkeme kararı olmadan suçlu ilan edilemez.
Bu nedenle ortaya atılan tüm iddiaların doğruluğunu ortaya çıkaracak olan makam mahkemelerdir.
Ancak ortada bu kadar büyük rakamlar ve bu kadar ağır suçlamalar varken kamuoyunun da cevap bekleme hakkı vardır.
Çünkü mesele artık yalnızca Haluk Levent meselesi değildir.
Mesele milyonlarca insanın güven meselesidir.
Hatırlayın...
6 Şubat depremlerinde insanlar gözyaşları içinde bağış yaptı.
Kimi maaşını gönderdi.
Kimi altınını bozdurdu.
Kimi çocuğunun kumbarasını açtı.
O günlerde milyonlarca insan, yardımların ihtiyaç sahiplerine ulaşacağına inanarak elini taşın altına koydu.
Bugün ise aynı insanlar doğal olarak şu soruyu soruyor:
"Toplanan bağışların tamamı gerçekten yerine ulaştı mı?"
İşte bu sorunun cevabı artık yargının vereceği kararla netleşecek.
Son yıllarda sanatçılar, siyasetçiler, iş insanları ve toplumda tanınan isimler etrafında oluşan güven duygusunun ne kadar güçlü olduğu görüldü. İnsanlar çoğu zaman kurumlara değil, isimlere güvenerek destek verdi.
Fakat güven çok hassas bir kavramdır.
Yıllarca inşa edilir, bir günde yıkılır.
Eğer soruşturma sonunda iddiaların asılsız olduğu ortaya çıkarsa, bu durumun da aynı açıklıkla kamuoyuna anlatılması gerekir.
Ancak eğer iddialar doğru çıkarsa, o zaman hiç kimsenin şöhretine, siyasi görüşüne, sanatçı kimliğine ya da toplumdaki popülerliğine bakılmadan hukuk önünde hesap vermesi gerekir.
Çünkü yardım toplamak bir ayrıcalık değil, ağır bir sorumluluktur.
Yardım parası üzerinde oluşan en küçük şaibe bile yalnızca bir kuruma zarar vermez.
Asıl zararı gelecekte yardım bekleyen insanlar görür.
Çünkü insanlar güvenlerini kaybettiklerinde bir sonraki afette, bir sonraki depremde, bir sonraki yardım kampanyasında ellerini ceplerine götürmeden önce iki kez düşünürler.
İşte asıl tehlike budur.
Bir yardım kuruluşunun kasasından eksilen para belki yerine konabilir.
Kaybedilen milyonlar geri kazanılabilir.
Ancak kaybedilen güveni geri getirmek çok daha zordur.
Millet parasını yeniden kazanır.
Ama güvenini kolay kolay yeniden vermez.
Bu yüzden soruşturmanın sonuna kadar şeffaf biçimde yürütülmesi ve tüm gerçeklerin ortaya çıkarılması yalnızca yargının değil, toplum vicdanının da beklentisidir.
Çünkü yardım parası kutsaldır.
Ve o paranın üzerinde oluşan her gölge, doğrudan milletin vicdanına düşmüş bir gölgedir.
