Bir ülkenin gücü, insanının en zor gününde yanında durabilmesiyle de ölçülür. Hastane kapısında endişeyle bekleyen bir ailenin yüzüne yansıyan umut, bazen bütün istatistiklerden daha anlamlıdır. Çünkü sağlık, hayatın tam merkezindedir. Türkiye'nin sağlık alanında yıllar içinde oluşturduğu birikimi değerlendirirken önce bu insani gerçeği hatırlamak gerekir.
Bugün hastanelerimizde gördüğümüz gelişmişlik, uzun vadeli yatırımların, yetişmiş insan gücünün ve kesintisiz emeğin sonucudur. Şehir hastaneleri, eğitim ve araştırma hastaneleri, üniversite hastaneleri ve yenilenen sağlık tesisleri, ülkemizin tedavi imkânlarını güçlendirmektedir. Birçok uzmanlık alanının aynı merkezde buluşması, hastanın farklı ihtiyaçlarına birlikte cevap verilebilmesi açısından kıymetlidir.
Ancak hiçbir hastaneyi yalnızca binasıyla, hiçbir sağlık sistemini yalnızca cihazlarıyla anlatamayız. En gelişmiş ameliyathaneye anlam kazandıran, orada görev yapan hekimin bilgisi, dikkati ve sorumluluğudur. Bir görüntüyü doğru yorumlayan göz, ameliyat sırasında titizlikle çalışan el ve hastasına güven veren söz, bütün bu yatırımın insan hayatına dokunduğu noktadır.
Doktorlarımızın fedakârlığını düşünürken mesainin saatle ölçülemeyen tarafını da görmek gerekir. Gece yarısı gelen bir hastanın sorumluluğunu üstlenmek, zor bir tanının peşinden sabırla gitmek, kaygılı bir aileye durumu anlaşılır biçimde açıklamak büyük emek ister. Hekimlik, yıllar süren eğitimin her gün yeniden dikkat, vicdan ve özveriyle hayata geçirilmesidir.
Bu satırları bu hafta ailece yaşayarak gördüğümüz örnekler ve deneyimler üzerinden paylaşıyorum. Babam Hayati Civriz'i ani gelişen bir sağlık sorunu nedeni ile hastaneye kaldırmak zorunda kaldık.
Çok şükür, emin ve ehil ellerde gördüğü tedavi sonrasında eve çıkardık. Bahçelievler'de bulunan hastanede görev yapan Dr. Mustafa Bilgi ve ekibi, fedakar çalışmaları ile derdimize derman oldular. Buradan kendilerine tekraren teşekkürü bir borç bildim.
Elbette bu emeğin yanında hemşirelerimiz, teknisyenlerimiz, acil sağlık ekiplerimiz ve bütün hastane çalışanlarımız vardır. Bir servisin düzeninden bir ameliyatın hazırlığına kadar sağlık hizmetinin her aşaması ortak bir çabayla yürür. Hastanın iyileşmesinde çoğu zaman adını öğrenemediğimiz insanların da payı bulunur. Onlara duyduğumuz minneti görünür kılmak toplumsal bir sorumluluktur.
Sağlık sistemimizi desteklemek, hizmetin daha da iyileşmesini istemeyi de içerir. Randevuya erişimin kolaylaşması, yoğunluğun azalması, çalışanların daha iyi şartlarda görev yapması ve hastayla iletişime yeterli zaman ayrılması hepimizin ortak beklentisidir. Kazanımları korumanın yolu, ihtiyaçları dikkatle dinlemekten ve çözüm üretme iradesini canlı tutmaktan geçer.
Özellikle hekimlerimizin güvenliği ve mesleki saygınlığı konusunda güçlü bir toplumsal duruşa ihtiyacımız var. Sağlık çalışanına yönelen şiddetin karşısında durmak, insan hayatını koruyan emeğe sahip çıkmaktır. Doktorunun kendini güvende hissettiği, hastasının dinlendiğini bildiği bir sağlık ortamı, karşılıklı güveni büyütür ve hizmeti güçlendirir.
Türkiye'nin hastanelerine yapılan her nitelikli yatırım, insanımıza verilen değerin kalıcı bir karşılığı olmalıdır. Bu yatırımı yaşatan doktorlarımızın ve bütün sağlık çalışanlarımızın emeği de aynı özenle korunmalıdır.
Hastane kapısından umutla çıkabilen her insan, bu ortak çabanın en anlamlı sonucudur. Bize düşen, şifaya açılan bu kapıları güçlendirmek ve o kapıların ardında özveriyle çalışan insanlara hak ettikleri saygıyı göstermektir.
