Bazı filmler yalnızca hikâye anlatır, bazıları ise tarihin üzeri örtülmüş sayfalarını yeniden açar. Bu hafta vizyona giren Martin McDonagh imzalı Vahşi At Dokuz (Wild Horse Nine), ikinci gruba girmeye aday bir yapım.
Takvimler 1973 yılını gösteriyor. Şili, tarihinin en büyük siyasi kırılmalarından birine doğru sürükleniyor. Demokratik seçimlerle iktidara gelen Salvador Allende, 11 Eylül’de General Pinochet liderliğindeki askerî darbeyle devrilecek. ABD istihbarat örgütü CIA’in Şili siyasetine müdahaleleri ise yıllar sonra açıklanan belgelerle daha açık biçimde ortaya çıkacak.
Film, işte bu tarihsel gerilimin ortasında iki CIA ajanının Paskalya Adası’na gönderilmesini konu alıyor. Sam Rockwell ve John Malkovich’in canlandırdığı karakterler üzerinden devlet, sadakat ve vicdan arasındaki çatışma gündeme geliyor.
In Bruges, Three Billboards Outside Ebbing, Missouri ve The Banshees of Inisherin filmleriyle tanıdığımız McDonagh’ın sinemasında kara mizahın ardında daima ciddi bir ahlak sorgulaması vardır. Bu kez de hikâye önemli bir soruya kapı aralıyor: Devlet adına işlenen kötülük, devletin çıkarları gerekçe gösterilerek meşrulaştırılabilir mi?
Aslında mesele yalnızca Şili değil. 20. yüzyıl boyunca dünyanın pek çok ülkesinde darbeler desteklendi, hükümetler devrildi, toplumların kaderi istihbarat masalarında belirlendi. Üstelik bütün bunlar çoğu zaman özgürlük ve demokrasi adına yapıldı.
Vahşi At Dokuz, tarihsel arka planıyla bize bir gerçeği yeniden düşündürüyor: Tarihin karanlık odalarında alınan kararların bedelini, o odalara hiç girmemiş insanlar ödüyor.
Ve insanlık hâlâ aynı sorunun cevabını arıyor: Bir devletin çıkarı nerede biter, insanın vicdanı nerede başlar?
