Türkiye’de emeklilik meselesi artık yalnızca bir ekonomi başlığı değildir. Bir vicdan meselesidir. Bir adalet meselesidir. Devletin kendisine yıllarca hizmet etmiş vatandaşlarıyla kurduğu ilişkinin samimiyet sınavıdır.

AK Parti Grup Başkanvekili Abdulhamit Gül, emeklilerin hak ettikleri maaşa kavuşmaları için çalışmaların sürdüğünü açıkladı. Güzel. Ancak burada üzerinde durulması gereken asıl ifade şu: “Hak ettiği maaş.”

Demek ki ortada teslim edilmesi gereken bir hak var. O hâlde meseleyi yalnızca bütçe imkânlarıyla, enflasyon hesaplarıyla, mali disiplin tablolarıyla açıklayamayız.

EMEKLİ BU ÜLKENİN YÜKÜ DEĞİL

Türkiye’nin emeklisi bu ülkenin kalkınmasına ömrünü verdi. Fabrikalarda çalıştı, tarlalarda üretti, okullarda çocuk yetiştirdi. Bugün istediği şey bir lütuf değil, yıllarca verdiği emeğin insanca yaşamasına imkân sağlayacak karşılığıdır.

Üstelik sorun yalnızca bugünün enflasyonu değil. 2008 yılında yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun’la değişen aylık bağlama oranları ve maaş hesaplama yöntemleri de bugünkü tablonun önemli parçalarından biri.

EKONOMİNİN BAŞARISI SOFRADA ÖLÇÜLÜR

Cumhurbaşkanı Erdoğan, vatandaşın enflasyona ezdirilmeyeceğini defalarca söyledi. Şimdi bu siyasi iradenin karşılığını bulması gereken ilk yerlerden biri emeklinin sofrasıdır.

Ekonomi yönetiminin başarısı yalnızca düşen enflasyonla, büyüyen millî gelirle veya uluslararası kuruluşların olumlu raporlarıyla ölçülemez. Asıl başarı, bir emeklinin ay sonunu düşünmeden yaşayabilmesidir.

Mali disiplin elbette önemlidir. Ancak devletin bilançosu düzelirken vatandaşın sofrası küçülüyorsa ortada hâlâ çözülmesi gereken ciddi bir problem vardır.

ERDOĞAN’IN İRADESİ SOFRAYA YANSIMALI

AK Parti’nin siyasi tarihinde sosyal devlet anlayışının önemli bir yeri var. Sağlık hizmetlerinden sosyal yardımlara kadar pek çok alanda gerçekleştirilen dönüşümün arkasında bu yaklaşım bulunuyor. Şimdi aynı kararlılık emeklilik gelirlerinde de gösterilmeli.

Emekliye yapılacak iyileştirme, seçim dönemlerinin gündemi olmaktan çıkarılmalı. Kalıcı, öngörülebilir ve adil bir sistem kurulmalı.

Çünkü bir ülkenin büyüklüğü yalnızca yaptığı köprülerle, inşa ettiği fabrikalarla, geliştirdiği savunma sistemleriyle ölçülmez.

O ülkenin yaşlılarına nasıl bir hayat sunduğuyla da ölçülür.

Ve unutmayalım..

Emeklinin hakkını teslim etmek, geçmişe teşekkür etmek değil, geleceğe adalet bırakmaktır.